ค้นหา เว็ปทั่วไทย ในเว็ปมงคลทิพย์ [ ]    โดย    google
 
จากกรุสู่วงการพระเครื่อง
พระมเหศวร
พระร่วงรางปืน
สมเด็จหลวงปู่ปั้น
เหรียญเจ้าสัวหลวงปู่บุญ
เหรียญหลวงพ่อเต๋
พระกริ่งประภามณฑล
พระพิมพ์ซุ้มกอหลวง
พ่อโหน่ง
เหรียญหลวงพ่อแช่ม
เหรียญหน้าเสือ
เหรียญหลวงพ่อทา
พระกริ่งคลองตะเคียน
รูปถ่ายซีเปีย
พระพุทธชินราช วัดสุทัศน์
เหรียญหลวงพ่ออินทร
พระปิดตา กรุวัดพลับ
พระเครื่องหลวงปู่ทวด
วัดประสาทฯ
หลวงพ่อคร้าม วัดพระเงิน
หลวงพ่ออุ้น วัดตาลกง
พระผงรูปเหมือนหลวงปู่
ู่ดุลย์อตุโล
พระกสิณ หลวงพ่อพัฒน์ นารทะ
เหรียญหลวงพ่อวัน
มะนะโส
เหรียญพระพุทธบาท
 เหรียญโป๊ยเซียน (โพว เทียน ตัง เข่ง)
 เหรียญฉลองพัดยศ หลวงปู่เพิ่ม
 พระชินราชใบเสมา
 พระชุดไตรภาคี ท่านเจ้าคุณนรฯ
 พระท่ากระดาน กรุศรีสวัสดิ์
  พระนางกำแพงกลีบบัว
1 พระปิดตา มหาอุด หลวงปู่นาค
. พระปิดตา หลวงปู่แย้ม
 พระปิดตา ไม้แก่นขนุนแกะ หลวงปู่รอด
 พระพิจิตร
 พระสุนทรีวาณี ท่านเจ้าคุณศรีฯ
 เหรียญหลวงพ่อคง วัดซำป่างาม
 เหรียญรุ่นแรก หลวงพ่อคูณ
 เหรียญหล่อหลวงพ่อเพชร จ.พิจิตร
 เหรียญหลวงพ่อพระมงคลบพิตร รุ่นแรก
 เหรียญหลวงพ่อม่วง
 เหรียญหลวงพ่อโอภาสี
 เหรียญพระอุบาลีคุณูปมาจารย์
 เหรียญมังคลายุ หลวงพ่อจง
เหรียญหลวงพ่อลา วัดโพธิ์ศรี
เหรียญเสมา 8 รอบ ล.ป.ทิม
เหรียญพระพุทธมหาศิลา
พระผงสุพรรณ
พระกำแพงห้าร้อย
เหรียญพระครูมหาชัยบริรักษ์
เหรียนรุ่นแรก ล.พ.เนื่อง
ศึกษาพระเครื่อง

หน้าแรกศึกษาพระเครื่อง > พระปิดตา ไม้แก่นขนุนแกะ หลวงปู่รอด วัดบางนำวน จ.สมุทรสาคร




พระปิดตา ไม้แก่นขนุนแกะ หลวงปู่รอด วัดบางนำวน จ.สมุทรสาคร

        หลวงปู่รอด วัดบางนำวน นอกจากท่านจะสร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ แล้วท่านยังสร้างเครื่องรางของขลังไว้อีกหลายชนิด อาทิเช่น ราชสีห์, ชูชก และพระปิดตา เครื่องรางดังกล่าวนี้ท่านเจาะจงให้แกะจากไม้แก่นขนุน ซึ่งมีสีสันออกไปทางแดงจัด และท่านจะจารอักษรมอญ อ่านเป็นภาษาไทยว่า จะ ปะ วะ ภะ และอ่านเป็นภาษามอญว่า เจียะ เปียะ เวียะ เภียะ อักษะมอญที่หลวงปู่รอดจารไว้นี้เป็นหัวใจ ปถมังมหาอุด ซึ่งชาวมอญนะยมสักเป็นจุดดำ ๆ สี่จุดไว้ที่ใต้ขาพับใช้ในทาง มหาอุด และอยู่ยงคงกระพัน เวลาปลุกต้องนั่งยอง ๆ ล้วงมือขวาเข้าไปที่ใต้ขาพับซ้ายและล้วงมือซ้ายเข้าไปที่ใต้ขาพับขวา ภาวนาว่า เจียะ เปียะ เวียะ เภียะ แล้วเอามือตบที่บริเวณใต้ขาพับตรงสี่จุดที่สักไว้เรียกว่าการปลุกแบบ ท่านั่งปรบไก่ เครื่องรางของขลังที่สร้างด้วยไม้แก่นขนุนนั้นมีแต่ หลวงปู่รอด วัดบางน้ำวน องค์เดียวเท่านั้น ที่ท่านกำหนดให้ใช้ไม่แก่นขนุนนั้นก็น่าจะมาจากคำว่าหนุน หรือขนุน ซึ่งเป็นไม้ที่มีชื่อเป็น มงคลนามนั่นเอง