สวัสดีครับเพื่อน ๆ และพี่น้องชาววงการพระทั่วประเทศ ในฉบับนี้ผมเงอก็อยากจะขอพูดถึงเรื่องราวเกี่ยวกับสังคมวงการพระเครื่องกันอีกสักครั้ง ในปัจจุบันนี้ถ้าพูดถึงวงการพระซึ่งทางสมาคมฯ ก็ได้จัดระบอบระเบียบในการจัดงานประกวดพระทุกสิ่งทุกอย่างก็นับว่าเข้ารูปเข้ารอยันดีอยู่แล้ว นอกเสียจากงานประกวดพระบางงานเท่านั้นเองที่ตอนนี้ยังไม่ดีเท่าที่ควร ในมุมมองของผมประเด็นแรกเลยในการประกวดพระเครื่องนั้น แม่งานแต่ละงานจะต้องมีการเตรียมตัวเตรียมงานกันให้ดีเสียก่อน และถ้าคิดที่จะจัดงานปนะกวดพระก็ขอให้มาแจ้งแบทางสมาคมฯ ล่วงหน้า เพราะยังมีงานบางงานที่มีการจัดงานประเภทประกวดประชันกันซึ่งทำให้มีผลกระทบและเกิดการเสียหาย เพราะจริง ๆ แล้วในกฏระเบียบของทางสมาคมฯ จะพยายามไม่ให้มีการจัดงานประกวดพระชนกันอย่างเด็ดขาด เพราะหนึ่งทางคณะกรรมการก็หนักใจซึ่งทำให้ไม่เกิดผลดีแก่ทั้งสองฝ่าย นอกเหนือจากนี้ยังมีงานที่บาง

จังหวัดปีหนึ่งจัดกันขึ้นมาถึงสองสามงาน ซึ่งทางสมาคมฯ เองนั้นไม่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่าจะทำให้งานประกวดของจังหวัดอื่น ๆ เขาตะขาดโอกาสไป ปมก็ต้องขอกราบเรียนมา ณ. โอกาสนี้ด้วยว่า หากจังหวัดไหนที่คิดจะจัดงานประกวดกันหลายครั้งต่อปี ผมเองก็ขอให้ท่านอย่าทำเลยดีกว่าครับ อย่างน้อยที่สุดท่านก็ควรจะให้โอกาสกับจังหวัดอื่น ๆ เขาบ้างนะครับ จริงอยู่ทุกวันนี้ทุกคนก็หวังรายได้จากงานประกวดพระ แต่ถ้าหากท่านพิจารณากันให้ดี ๆ ในสภาวะเศรษฐกิจอย่างนี้ผมว่ามันเป็นเรื่องที่เสี่ยง เพราะว่าการลงทุนในการประกวดพระในปัจจุบันนี้ เขาไม่ได้ลงทุนกันเป็นแสนหรือสองแสนแต่เขาลงทุนกันเป็นล้าน แต่ผลตอบรับที่ออกมามันจะคุ้มกันไหม...? แต่ถ้าถามผมว่าการจัดงานประกวดพระนั้นดีไหม...? ผมก็คงต้องตอบว่าดีครับ เพราะหนึ่งเป็นเรื่องที่จะเผยแพร่ในด้านของวิชาการให้ผู้ที่เป็นนักอนุรักษ์พระเครื่องเมื่อส่งพระเข้าประกวดจะได้รู้ว่าพระของตังเองนั้นแท้หรือไม่แท้ ผมขอยกตัวอย่างง่าย ๆ ที่งานหลาย ๆ งานจัดประกวดพระแล้วขาดทุนเป็นเพราะอะไร เพราะหนึ่งคือการเตรียมงานของแม่งานนั้นไม่ดีพอ สองคือคนจัดงานหนือแม่งานนั้นไม่แข็งพอในการจัดงานประกวดพระนั้นจะต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันในหลาย ๆ ฝ่าย เหมือนกับเป็นการเอาแรงกันระหว่างจังหวัดต่อจังหวัด หรือพี่น้องชาววงการพระทั่วประเทศต้องประสานงานจึงจะประสบผลสำเร็จ บางครั้งท่านคิดจะขัดงานประกวดพระก็โผล่หน้าออกมาช่วยชาวบ้านและชาววงการพระเห็นแค่งานสองงานแล้วท่านก็จัดงานของท่าน พอท่านจัดงานของท่านเสร็จท่านก็หายหน้าหายตาไปเลย ผมก้อยากจะขอฝากบอกเมื่อเสร็จงานของท่านแล้วท่านควรจะเหลียวหลังมาดูมาช่วยงานของคนอื่นเขาบ้าง ทุกวันนี้ผมเองก็เห็นใจและสงสารบรรดาคณะกรรมการที่ไปช่วยเหลืองานประกวดพระต่าง ๆ กรรมการเองก้ไม่ได้มีรายได้จากการประกวดพระ ทุกคนที่ไปต้องเสียสละต้องบริจาคเสียทั้งเวินเสียทั้งเวลา หนำซ้ำบางงานยังโดนด่ากลับมาอีก จริง ๆ แล้วท่านผู้ส่งพระเข้าประกวดผมอยากให้ทุกท่านควรจะทำใจให้เป็นนักกีฬากันบ้าง อย่างน้อยท่านควรภูมิใจมากกว่า พระที่ท่านส่งไปแล้วและคณะกรรมการบอกว่าไม่ใช่ท่านควรภูมิใจว่าท่านไม่ได้โง่ไม่ได้โดนเขาหลอกขายพระเก๊มาเพราะถ้าเก๊ท่านสามารถที่จะคืนเขาได้ เพราะทางคณะกรรมการเขาไม่ทราบหรอกครับว่าท่านได้ไปเช่าแลัซื้อจากที่ไหนมา ท่านก็ควรให้ความเป็นธรรมแก่ท่านคณะกรรมการบ้างในตรงนี้ แต่ก้อาจมีบ้างบางงานที่มีการผิดพลาดในเรื่องของการตัดสิน แต่ผมเองก็เชื่อเหลือเกินว่า ณ. ปัจจุบันนี้มีน้อยมากเต็มที เพราะคณะกรรมการแต่ละโต๊ะไม่ได้มีกรรมการแค่คนเดียว มีอยู่ด้วยกันห้าหกท่านในโต๊ะแต่ะละประเภท เขาก็ต้องช่วยกันดูแลและพิจารณากันให้ถี่ถ้วน ผมเองก็ขอให้ทุก ๆ ท่านสบายใจได้ตรงนี้ กระผมพยัพ คำพันธุ์ นายกสมาคมพระเครื่องพระบูชาไทย ขอให้ทุก ๆท่านจงมีความสุขกันทุก ๆ ท่านครับ