----------ผงยาวาสนาจินดามณี เดิมทีต้นตำรับเป็นของ “สมเด็จพระนพรัต” วัดป่าแก้ว ตั้งแต่ครั้งสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาตำรานี้ก็ได้แพร่ออกไป แต่เนื่องจากวิชานี้เป็นวิชาที่ทำได้ยาก เพราะนอกจากเครื่องยาที่จะต้องมาหาให้ครบแล้ว บารมีของผู้สร้างนั้นก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่จะทำให้วิชาตำรายาชนิดนี้มีสรรพคุณและพุทธคุณสูง จึงทำให้มีผู้สร้างผงยาวาสนาจินดามณีได้น้อยรายและนอกจากที่วัดกลางบางแก้วแล้ว ก็ยังมีอีกท่านหนึ่ง คือ หลวงพ่อโสก วัดปากคลอง จ.เพชรบุรี วัดกลางบางแก้วมีการสร้างผงยาวาสนาจินดามณีมาตั้งแต่สมัย “พระปลัดทอง” อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางบางแก้วและเป็นผู้ถ่ายทอดวิชาการสร้างผงยาวาสนาจินดามณีให้กับ “หลวงปู่บุญ” อีกทีหนึ่ง หลวงปู่บุญท่านก็ได้ถ่ายทอดวิชานี้ให้กับ “หลวงปู่เพิ่ม” หลวงปู่เพิ่มท่านได้ถ่ายทอดให้กับ “พระอาจารย์ใบ คุณวีโร” ครั้นเมื่อพระอาจารย์ใบมรณภาพ พระอาจารย์เช็ง ศิษย์หลวงปู่เพิ่มก็ได้สืบวิชาการทำผงยาวาสนาจินดามณี ต่อมาภายหลังพระอาจารย์เช็งมรณภาพแล้ว พระอาจารย์เจือ ปิยสีโล ก็สืบทอดตำรับการทำผงยาวาสนาจินดามณีต่อมาจนถึงปัจจุบัน

----------เมื่อเอ่ยถึงวัดกลางบางแก้วแล้วทุกคนก็จะนึกถึงผงยาวาสนาจินดามณีด้วยทุกครั้ง ยาวาสนาจินดามณีนั้นประกอบด้วยเครื่องยาสมุนไพรหลายชนิด ตามตำราตัวยาบางอย่างก็หายาก จึงทำให้การสร้างยาวาสนาจินดามณีของวัดกลางบางแก้ว ตั้งแต่อดีตมาสามารถสร้างได้เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น ยาวาสนาจินดามณีจึงมีคุณวิเศษจากฤทธิ์ของตัวยาและคุณวิเศษจากการปลุกเสก คุณวิเศษของยาวาสนาจินดามณีจึงสามารถใช้ในการบำบัดรักษาโรคต่างๆได้สารพัดชนิด โรคร้ายแค่ไหนยานี้ก็สามารถรักษาให้หายได้ แล้วยังมีฤทธิ์จากการปลุกเสก อีกคือ เป็นเมตตามหานิยมอย่างยอดเยี่ยม ช่วยส่งเสริมดวงชะตาให้เจริญรุ่งเรืองไม่ตกอับ แม้ว่าบางครั้งในช่วงชีวิตจะตกอับหรือมีเคราะห์ร้ายแค่ไหน ยาวาสนาจินดามณีนี้ก็สามารถช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบาและพ้นจากเคราะห์กรรมนั้นได้ในที่สุด

----------ผงยาวาสนาจินดามณีนี้ ประกอบด้วยตัวยาเกือบ 30 ชนิด ยกตัวอย่างบางส่วน เช่น ดอกคลาดหัวแหวน, ดอกจันทร์, เกสรบุษบัน, เปราะหอมกำยาน, โกศสอ, โกศเขม่า, ทองน้ำประสาน, เปลือกกุ่มชลธาร, กรุงเขมา ในส่วนที่เท่าๆกัน ผสมแล้วตำ บดพิมเสน, ชะมด, น้ำผึ้งรวงรัน, กฤษณา, น้ำมะนาว, มะเขือขื่น คั้นผสมยาเข้าไว้ด้วยกัน บดปั้นตากกินเป็นยาวาสนา เลิศล้ำตำราในโลดแผ่นดิน อุปเท่ห์กล่าวไว้ ผู้ใดได้กินจะสวัสดิโสภิณกว่าคนทั้งหลาย พัสดุเงินทองจักพูลกูลนองกว่าโลก หญิงชายนำมาบูชา อหิวาต์ก็มิวาย ระงับอันตรายทั้งสี่กิริยา โทษหนักเท่าหนัก มาตรแม้นประจักษ์ถึงกาลมรณา ถ้าแม้นใครกินซึ่งยาวาสนากลับน้อยถอยคลาเคลื่อนคลายหายเอย

----------ผงยาวาสนาจินดามณี วัดกลางบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีคุณวิเศษ อัศจรรย์ เพราะสร้างจากว่านปลุกเสกด้วยอำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย คุณวิเศษของผงยาวาสนาจินดามณีครอบจักรวาล ท่านกล่าวไว้ว่า ผู้ใดกินยานี้จะมีลาภผลสวัสดีบังเกิดแก่ตน หากเอาไว้บูชาจะป้องกันและรักษาโรคภัยไข้เจ็บ แม้กระทั่งอหิวาตกโรค โรคร้ายสมัยก่อนที่คร่าชีวิตผู้คนเป็นจำนวนมาก ท่านให้เอายอดทับทิมต้มกับกานพลูและน้ำปูนใส แล้วฝนเม็ดยาใส่ลงไปดื่มแล้วจะหายจากโรคร้าย ถ้านำติดตัวจะป้องกันอันตรายทั้งปวงในทุกกิริยาไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน ผู้ที่ต้องโทษทัณฑ์แม้ถึงตายโทษก็จะบรรเทาเบาบางลง ผู้ป่วยหนักแม้นจวนเจียนตายหากได้กินยานี้จะรอดตายหายจากโรค เกิดคดีความใดๆให้เอาเม็ดยาแช่น้ำ เอาน้ำนั้นเป็นน้ำมนต์อาบดื่มกินความจะสูญ เดินไปท้องนาหรือเข้าป่าเขาให้เอายาติดตัวป้องกันคุณไสย คุณคน สัตว์ร้ายและภูตผีทั้งหลาย อยากให้มีเสน่ห์เป็นที่ต้องใจของสตรีเพศให้อมยานี้ไว้ในปาก ไปหาเจ้านายหรือญาติมิตรผู้ใหญ่ให้มีเมตตาแก่เรา เอาเม็ดยาแช่น้ำทำน้ำมนต์อาบดื่มกิน

----------คุณวิเศษสำคัญของยาวาสนาจินดามณี คือ สามารถช่วยระงับเวทนาช่วยคนใกล้ตายให้ฟื้นสติได้ชั่วคราว ฤทธิ์ยาวาสนาจินดามณี จะช่วยประชุมธาตุให้อินทรีย์และจิตวิญญาณอยู่ครบ เพื่อให้มีสติมีกำลังในการสั่งเสียลูกหลานเป็นครั้งสุดท้าย อีกทั้งเพื่อให้เตรียมตัวตายอย่างสงบ

----------ในสมัยหลวงปู่บุญมีชีวิตอยู่ เมื่อจะสร้างยาวาสนาจินดามณี ท่านจะหาสมุนไพรก่อนเพื่อได้ว่านครบแล้ว ท่านจะหาฤกษ์ยาม ปกติจะเป็นช่วงกลางคืนเดือน 12 ท่านจะตั้งเครื่องวัตรฉัตรธงและทำยาในโบสถ์ โดยมีพระเณรและฆราวาสช่วยกันถ้าเป็นฆราวาสต้องนุ่งขาวห่มขาวและต้องถือศีลแปด และระหว่างปั้นยาผู้ปั้นจะต้องภาวนาคาถาไปด้วย เมื่อยาแห้งดีแล้วจึงนำไปปลุกเสก 7 เสาร์ 7 อังคาร ยานั้นจึงจะสมบูรณ์ใช้ได้
ลูกศิษย์หัวเรี่ยวหัวแรงที่สำคัญที่ช่วยทำยาวาสนาจินดามณี ก็มีหลวงปู่เพิ่มและพระอาจารย์เช็ง พอถึงสมัยหลวงปู่เพิ่มก็มีพระปลัดใบ คุณวีโร ลูกศิษย์ใกล้ชิดของหลวงปู่เพิ่มเป็นหัวแรงสำคัญ ภายหลังเมื่อหลวงปู่เพิ่มมรณภาพในปี พ.ศ. 2526 พระปลัดใบได้สืบทอดวิชาได้เพียงปีเดียว ก็มามรณภาพพระอาจารย์เช็งจึงได้สืบทอดการทำยาวาสนาจินดามณี จนพระอาจารย์เช็งมรณภาพไปแล้ว ท่านเจ้าอาวาสองค์ก่อนหน้า คือ พระครูสิริชัย คณารักษ์และพระเณรได้ช่วยกันสร้างยาวาสนาจินดามณี ครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2537 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2545 วัดกลางบางแก้วได้ทำยาวาสนาจินดามณีขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดยมีพระอธิการบุญช่วย อาทโร และพระอาจารย์เจือ ปิยสีโล เป็นหัวแรงสำคัญและพระเณรชาวบ้านมาช่วยกัน